Ile trwa rehabilitacja po udarze?
Ewa Słoma
mgr fizjoterapii
Efekty terapii
Pacjenci o nas mówią
Udar mózgu jest stanem zagrożenia życia i tak powinien być traktowany. Pacjent powinien zostać objęty kompleksową opieką interdyscyplinarnego zespołu ściśle ze sobą współpracującego. W jego skład powinien wchodzić lekarz, pielęgniarka, fizjoterapeuta, logopeda, terapeuta zajęciowy oraz psycholog kliniczny (neuropsycholog).
Program terapeutyczny powinien być ustalany zależnie od technik terapeutycznych, jakimi zespół dysponuje, ich intensywnością oraz czasem trwania terapii. Niezmiennie od wszystkich czynników rehabilitacja powinna zostać rozpoczęta możliwie jak najwcześniej. Zespół terapeutyczny uczy pacjenta prewencji, rozpoznawania objawów, świadomości współistniejących schorzeń oraz możliwych komplikacji.
W terapii najważniejsze jest jej wczesne rozpoczęcie, określenie celów terapii, zarówno krótko jak i długoterminowych, systematyczna ocena aktualnego stanu pacjenta oraz modyfikacje technik terapeutycznych dla osiągnięcia najlepszych efektów. Większość programów skupia się również na edukacji oraz problemach psycho-społecznych zarówno pacjenta, jak i jego rodziny czy najbliższego otoczenia.
Czas trwania rehabilitacji poudarowej jest bardzo zróżnicowany. Nakłada się na to wiele czynników, między innymi rodzaj udaru, rozległość zmian, wiek pacjenta, choroby towarzyszące, chęć współpracy, stopień komunikacji między pacjentem a terapeutą, częstotliwość terapii, metody terapeutyczne oraz czas rozpoczęcia terapii.
Im gorszy stan psychofizyczny pacjenta, tym mniejsza szansa na odzyskanie pełnej sprawności i krótkotrwałą terapię. Pacjenci po kilku incydentach udarowych czy rozległych zmianach czasem nie odzyskują pełnej sprawności. Jednak przy pomocy wykwalifikowanych i doświadczonych terapeutów pacjent po udarze jest w stanie odzyskać maksymalnie możliwą dla niego sprawność.
Ogólny czas rehabilitacji po udarze mózgu może trwać od 6-8 tygodni do pół roku, a nawet wielu lat w przypadku obciążonej historii chorobowej pacjenta. Objawy kliniczne, pod postacią niedowładu lub porażenia połowiczego, zaburzeń mowy, widzenia, zawrotów i bólów głowy, nudności, wymiotów czy zaburzeń równowagi, ustępują osobniczo zmiennie.
Istotne jest rozpoczęcie planowania celów krótkoterminowych, funkcjonalnych, które pomogą w życiu codziennym pacjenta, jak na przykład mycie zębów, chwycenie kubka czy założenie skarpetek. Takie dążenie do realizacji drobnych celów dodatkowo motywuje pacjenta do dalszej terapii, bo został ustalony realny cel, a pacjent widzi efekty rehabilitacji.
Rehabilitacja poudarowa dzieli się na rehabilitację wczesną, późną oraz ambulatoryjną. W pierwszych dobach po udarze indywidualnie dobrana terapia jest równie ważna jak intensywna opieka lekarska i pielęgniarska. Rozpoczęta terapia przyłóżkowa, następnie poza łóżkiem, przeprowadzana jest najczęściej na oddziałach rehabilitacji w placówkach szpitalnych.
Po takim pobycie istotne jest kontynuowanie terapii w ośrodkach rehabilitacyjnych prowadzących turnusy, gdzie pacjent ma zapewnioną profesjonalną, indywidualną terapię pomagającą w kontynuacji efektów osiągniętych po leczeniu szpitalnym. Terapię ambulatoryjną można odbywać w warunkach domowych, przychodniach i poradniach rehabilitacyjnych oraz ośrodkach dziennego pobytu.
Następny krok
Porozmawiajmy
Jesteśmy do dyspozycji w przypadku jakichkolwiek pytań dotyczących procesu rehabilitacji.
Opisz przypadek
Prześlij szczegóły dotyczące stanu zdrowia, a my ustosunkujemy sie do tego pod kątem terapeutycznym.
Konsultacja mailowa
Napisz do nas i opisz rodzaj schorzenia oraz aktualny stan zdrowia. Odpowiemy, jak patrzymy na Twoją sytuację w kontekście rehabilitacji.
Video z pacjentem
Możesz nam przesłać film obrazujący stan zdrowia pacjenta. Odniesiemy się do Twojej aktualnej sytuacji i opowiemy o możliwościach terapeutycznych.