Sprawność ręki po udarze mózgu
Joanna Łapińska
mgr fizjoterapii
Efekty terapii
Pacjenci o nas mówią
Niedowład czy też porażenie kończyny górnej, to jeden z najczęstszych problemów ograniczających samodzielność u pacjentów po udarze mózgu.
Ręka spełnia funkcje czuciowe, chwytne, manipulacyjne, obronne oraz ma zastosowanie w utrzymaniu równowagi. Dlatego pytanie o to, ile czasu potrzeba, aby te funkcje wróciły oraz kiedy kończyna zacznie pomagać przy codziennych czynnościach, pojawia się bardzo wcześnie po udarze.
Odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna i najuczciwiej brzmi: to zależy. Powrót sprawności ręki po udarze wynika z wielu nakładających się czynników, które trzeba oceniać indywidualnie u każdego pacjenta.
Udar udarowi nie jest równy.
Kolokwialnie mówiąc, każdy udar ma własną charakterystykę. Różni się lokalizacją ognisk uszkodzenia widocznych w tomografii komputerowej lub rezonansie magnetycznym, zakresem martwicy tkanki nerwowej i tempem udzielenia pomocy medycznej.
W czasie udaru, na skutek krwotoku albo niedokrwienia określonego obszaru mózgu, dochodzi do obumierania neuronów. Jeżeli decyzja o leczeniu trombolitycznym, interwencji neurochirurgicznej czy leczeniu hipotensyjnym została podjęta szybko, zwiększa to szanse pacjenta na odzyskanie sprawności dzięki komórkom strefy półcienia, które nie obumarły całkowicie.
Neuroplastyczność mózgu.
Człowiek dysponuje potencjałem do naprawy i reorganizacji struktur mózgu. Dzięki odpowiedniej stymulacji podczas terapii można to zjawisko modulować możliwie najbardziej efektywnie, co bezpośrednio wpływa na powrót funkcji kończyny górnej.
Rehabilitacja neurologiczna.
Podstawą pracy z kończyną górną jest jej obciążanie w prawidłowych warunkach oraz aktywizacja „gorszej” ręki wraz z postępem terapii. To wymaga precyzyjnie dobranych ćwiczeń, kontroli jakości ruchu i konsekwentnej pracy nad funkcją dłoni oraz barku.
Dłoń jest narzędziem służącym do czynności bardzo precyzyjnych, dlatego ma większą reprezentację korową niż cała kończyna dolna. W praktyce oznacza to, że pacjent po udarze często szybciej zaczyna chodzić niż wykonywać złożone czynności ręką, takie jak pisanie czy zapinanie guzików.
Dobrym czynnikiem prognostycznym dla powrotu funkcji ręki są selektywne ruchy w stawach oraz wczesne poruszanie kciukiem. Jednocześnie trzeba indywidualnie oceniać ból barku, spastyczność kończyny oraz potrzebę zastosowania zaopatrzenia ortopedycznego, na przykład stabilizatorów zapobiegających dalszemu podwichnięciu stawu ramiennego.
W praktyce szanse na odzyskanie sprawności rosną wtedy, gdy rehabilitacja jest wdrożona wcześnie, prowadzona regularnie i dostosowana do rzeczywistych deficytów pacjenta. Równie ważna jest ciągłość działań po wypisie ze szpitala oraz świadome wsparcie rodziny podczas codziennych aktywności.
Bibliografia
- Markus H, Pereira A, Cloud G. „Udary mózgu. Kompendium diagnostyki i postępowania”, tom II, Lublin 2018.
- Opara J. „Neurorehabilitacja”, Katowice 2017.
Następny krok
Porozmawiajmy
Jesteśmy do dyspozycji w przypadku jakichkolwiek pytań dotyczących procesu rehabilitacji.
Opisz przypadek
Prześlij szczegóły dotyczące stanu zdrowia, a my ustosunkujemy sie do tego pod kątem terapeutycznym.
Konsultacja mailowa
Napisz do nas i opisz rodzaj schorzenia oraz aktualny stan zdrowia. Odpowiemy, jak patrzymy na Twoją sytuację w kontekście rehabilitacji.
Video z pacjentem
Możesz nam przesłać film obrazujący stan zdrowia pacjenta. Odniesiemy się do Twojej aktualnej sytuacji i opowiemy o możliwościach terapeutycznych.