Stan po krwawieniu podpajęczynówkowym z zaburzeniami chodu i przykurczami kończyn dolnych – opis przypadku
Efekty terapii
Pacjenci o nas mówią
Dane pacjenta
Płeć
Mężczyzna
Wiek
49 lat
Rozpoznanie główne
- stan po krwawieniu podpajęczynówkowym z pękniętego tętniaka lewej tętnicy szyjnej wewnętrznej
- wodogłowie pokrwotoczne
- stan po drenażu komorowym zewnętrznym
- stan po implantacji zastawki komorowo-otrzewnowej
- niedowład lewostronny
- zaburzenia chodu z koniecznością korzystania z balkonika
Rozpoznania współistniejące
- inne zaburzenia pozapiramidowe i zaburzenia czynności ruchowych
- padaczka w wywiadzie
- niestabilna choroba wieńcowa
- dławica piersiowa
- organiczne zaburzenia nastroju
- kacheksja
- głębokie odleżyny okolicy krzyżowej i biodra lewego, następnie w fazie gojenia
- przykurcze zgięciowo-przywiedzeniowe bioder
- przykurcze zgięciowe kolan
- podejrzenie skostnień okołostawowych bioder
- zespół bolesnego barku lewego po urazie barku i ramienia
- przebyte zakażenie układu moczowego
- przebyte zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- osutka polekowa w wywiadzie
Stan funkcjonalny
W danym przypadku opisano pacjenta po krwawieniu podpajęczynówkowym z pękniętego tętniaka lewej tętnicy szyjnej wewnętrznej, powikłanym wodogłowiem pokrwotocznym. Początkowo pacjent był leżący, kachektyczny, z zaburzeniami kontaktu oraz głębokimi odleżynami okolicy krzyżowej i biodra lewego. Odnotowano, że wcześniej nie był pionizowany z powodu przykurczów.
W stanie funkcjonalnym zwracały uwagę masywne przykurcze zgięciowo-przywiedzeniowe bioder oraz przykurcze zgięciowe kolan. Opisano ograniczenie wyprostu bioder i kolan, które zmniejszyło się w trakcie usprawniania. Początkowo pacjent nie był w stanie samodzielnie obrócić się na bok, przy siadzie pomagał sobie rękami i wymagał asekuracji. Po kilku minutach siedzenia zgłaszał zawroty głowy. W początkowym okresie zgłaszał także bardzo silny ból pośladków i barku.
Odnotowano poprawę w zakresie zmiany pozycji, siadu, pionizacji i chodu. Pacjent był w stanie samodzielnie wstać z pozycji leżącej, samodzielnie wstawać z łóżka, chodzić do toalety oraz poruszać się przy pomocy balkonika. W siadzie zachowywał pełną równowagę. Był w stanie sam stać bez podporu i asekuracji. Nie zgłaszał już zawrotów głowy, a dolegliwości bólowe okolicy pośladków i stawu ramiennego ustąpiły.
W zakresie komunikacji opisano całkowicie logiczny kontakt słowny. Pacjent samodzielnie jadł. Siła głosu i czas trwania fonacji były prawidłowe oraz skoordynowane z oddechem. Motoryka narządów artykulacyjnych była prawidłowa. W mowie spontanicznej niekiedy mylił słowa o podobnym znaczeniu lub brzmieniu, a w wypowiedziach zdarzały się perseweracje. Sporadycznie występowały braki słów. Próby pisania wskazywały na mniej wyraźne pismo, z okresową trudnością w odczytaniu własnych zapisków.
Istotne zdarzenia medyczne
W przebiegu stanu klinicznego opisano krwawienie podpajęczynówkowe z pękniętego tętniaka lewej tętnicy szyjnej wewnętrznej, po którym wystąpiły kliniczne i radiologiczne cechy ostrego wodogłowia pokrwotocznego. Odnotowano embolizację tętniaka, implantację drenażu komorowego zewnętrznego oraz późniejszą implantację zastawki komorowo-otrzewnowej. W kontrolnych badaniach obrazowych opisywano zmniejszenie wymiarów układu komorowego, prawidłowe położenie zastawki oraz brak cech świeżego krwawienia.
W danym przypadku wystąpiło zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, osutka polekowa, podejrzenie zachłystowego zapalenia płuc oraz zakażenie układu moczowego. Opisano także zaburzenia apetytu, kacheksję oraz organiczne zaburzenia nastroju. Po konsultacji psychiatrycznej odnotowano poprawę nastroju i apetytu oraz przyrost masy ciała.
W trakcie transportu na kontrolne badanie obrazowe wystąpił ból w klatce piersiowej. Pacjent był hospitalizowany z powodu niestabilnej dławicy piersiowej. W koronarografii stwierdzono zwężenie gałęzi przedniej zstępującej o około 50–60%, a w dalszym postępowaniu zakwalifikowano chorego do leczenia zachowawczego choroby wieńcowej.
W konsultacji neurologicznej opisano zespół bolesnego barku lewego po urazie barku i ramienia, znaczne ograniczenie ruchomości barku oraz bolesne zgrubienie w bliższej części ramienia. Odnotowano także przykurcze bioder i kolan oraz podejrzenie skostnień okołostawowych bioder.
Stan pacjenta po zakończeniu leczenia szpitalnego
Po zakończeniu leczenia szpitalnego pacjent był w dobrym stanie ogólnym. Kontakt słowny był całkowicie logiczny. Pacjent siadał i wstawał samodzielnie oraz chodził, asekurując się balkonikiem. Odleżyny były w fazie naskórkowania.
Odnotowano poprawę zakresu ruchomości kończyn dolnych, poprawę jakości siadu i równowagi oraz możliwość przejścia kilkunastu metrów z balkonikiem. Pacjent aktywnie pomagał podczas transferu na wózek, bez polecenia zmieniał pozycję w łóżku i był w stanie siedzieć na wózku około 30 minut.
Zalecono dalszą opiekę lekarza rodzinnego oraz kontrole specjalistyczne, w tym neurochirurgiczną i kardiologiczną. Wskazano także kontrolę w poradni zdrowia psychicznego, dietę niskolipidową, odpowiednie nawodnienie, codzienną kontrolę ciśnienia tętniczego i tętna oraz regularne przyjmowanie leków. Zalecono dalszą pracę nad motywacją pacjenta, aktywizację do czynności domowych i okołodomowych, wzmacnianie kończyn dolnych i stabilizatorów miednicy oraz postępowanie interdyscyplinarne w celu zmniejszenia przykurczów zginaczy bioder i kolan.
Dalszy etap rehabilitacji
Po zakończeniu leczenia szpitalnego pacjent kontynuował proces rehabilitacji. Zalecono dalszą terapię logopedyczną oraz dalsze postępowanie ukierunkowane na aktywizację, chód, czynności codzienne i zmniejszanie przykurczów.
Programy rehabilitacji dopasowane do tego przypadku
Sprawdź turnus neurologiczny oraz programy rehabilitacji odpowiadające temu przypadkowi.
Turnus rehabilitacji neurologicznejObjawy i deficyty opisane w tym przypadku
Dowiedz się więcej o objawach neurologicznych występujących w tym przypadku.
Opis sporządzono na podstawie zanonimizowanej dokumentacji medycznej. Przebieg choroby, zastosowane leczenie oraz efekty rehabilitacji mają charakter indywidualny i nie stanowią gwarancji uzyskania podobnych rezultatów u innych pacjentów.
Niniejszy opis nie stanowi porady medycznej i nie zastępuje konsultacji ze specjalistą ani indywidualnej diagnozy. W sprawie własnego stanu zdrowia należy skontaktować się z lekarzem lub fizjoterapeutą.
Materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi oferty w rozumieniu przepisów prawa.
Następny krok
Porozmawiajmy
Jesteśmy do dyspozycji w przypadku jakichkolwiek pytań dotyczących procesu rehabilitacji.
Opisz przypadek
Prześlij szczegóły dotyczące stanu zdrowia, a my ustosunkujemy sie do tego pod kątem terapeutycznym.
Konsultacja mailowa
Napisz do nas i opisz rodzaj schorzenia oraz aktualny stan zdrowia. Odpowiemy, jak patrzymy na Twoją sytuację w kontekście rehabilitacji.
Video z pacjentem
Możesz nam przesłać film obrazujący stan zdrowia pacjenta. Odniesiemy się do Twojej aktualnej sytuacji i opowiemy o możliwościach terapeutycznych.